در بخش قبلی بیان کردیم که برای این عالم قوانین و سنت هایی وجود دارد که امور انسان ها بر پایه ی آنها تدبیر می شود و حرکت بر وفق این سنن، پیروزی و برد در همه ی صحنه های زندگی را به دنبال دارد. به همین خاطر خداوند در آیات متعدد انسان ها را دعوت به سیر در زمین و نگریستن عاقبت پیشینیان کرده تا انسان ها از آن درس بگیرند و مسیر زندگی خود را بر اساس آن هموار کنند. در این قسمت به تعریف سنت پرداخته و آن را از نظر لغوی و اصطلاحی مورد بررسی قرار می دهیم.
سنت چیست؟
لفظ « سُنَّت » در قرآن کریم 14 بار در 9 سوره و « سُنَن » که جمع آن است 2 بار در 2 سوره آمده است. در مجموع 16 بار این کلمه در قرآن یاد شده است ؛ تعابیری مانند « سُنَّهَ الله » [سوره مبارکه احزاب آیات 62 و 38 ، سوره فاطر آیه 43، سوره غافر 85 ، فتح 23] [1]، « سُنَّهُ الأوَّلین » [ انفال 38 ، فاطر 43 ، فجر 13 ، کهف 55] [2]، « سُنَّةَ مَنْ قَدْ أَرْسَلْنا » [سوره اسراء 77] [3]، « سُنَنَ الَّذینَ مِنْ قَبْلِکُمْ » [نساء 26][4] ، « سُنَن » بدون اضافه [ آل عمران 137][5] .